Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, iş sözleşmeleri açısından emsal niteliği taşıyan bir karara imza attı.
Kararda, sayfalarca süren bir sözleşmenin geçerli olabilmesi için her sayfasında ayrı ayrı imza ve kaşe bulunmasının zorunlu olmadığı, tarafların iradesini ortaya koyan metin bütünlüğünün sağlanması ve son sayfanın imzalı ve kaşeli olmasının hukuken yeterli olduğu belirtildi.
Uyuşmazlık fabrikanın bir bölümünün devri nedeniyle yaşandı
Dosyaya göre, bir şirkette çalışan usta ile işveren arasında maaşın yanı sıra fabrikanın bir bölümünün satışı konusunda anlaşma yapıldı ve taraflar iş sözleşmesi imzaladı.
Ancak sözleşmeye rağmen bağımsız bölümün devredilmediğini ileri süren işçi, yargıya başvurdu.
Davalı şirket ise sayfalarca süren sözleşmenin tüm sayfalarında şirket yetkilisinin imza ve kaşesinin bulunmadığını öne sürerek satışın geçersiz olduğunu savundu.
Yerel mahkeme ve istinaf talebi reddetti
Davayı değerlendiren mahkeme, sözleşmenin her sayfasında imza bulunmadığı gerekçesiyle satışın iptaline karar verdi.
Kararın istinafa taşınmasının ardından Bölge Adliye Mahkemesi de itirazları reddetti.
Bunun üzerine dosya temyiz edilerek Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin önüne geldi.
Yargıtay, yerel mahkeme ve istinaf kararlarını bozdu.
