Anadolu coğrafyası, üzerinde yaşayan medeniyetler değişse de günlük yaşam pratiklerinin, özellikle de mutfak alışkanlıklarının yüzyıllara meydan okuduğunu her fırsatta kanıtlıyor. Amasya'da yürütülen arkeolojik çalışmalarda ortaya çıkarılan son eser, ekmek yapma ve pişirme geleneğinin binlerce yıldır neredeyse hiç değişmediğini gözler önüne serdi.
TOPRAĞA GÖMÜLÜ TARİH
İstanbul Üniversitesi Arkeoloji Bölümü'nün Oluz Höyük'te yürüttüğü çalışmalar bu yıl da önemli verilere ulaşılmasını sağladı. Kazı Başkanı Prof. Dr. Şevket Dönmez ve ekibi, Pers dönemine ait katmanlarda pişmiş kilden yapılmış bir ocak sistemi tespit etti. Zeminin içine gömülerek inşa edilen bu yapıyı inceleyen Prof. Dr. Dönmez, karşılaştıkları manzaranın tanıdık olduğunu vurguladı. Dönmez'e göre, 2 bin 600 yıl önce yakılan bu ocak ile bugün Anadolu'nun herhangi bir köyünde ekmek pişirilen tandırlar arasında teknik ve şekil olarak hiçbir fark bulunmuyor.
EKMEK TEZGAHI DA YANINDA
Kazı alanında sadece pişirme ünitesi değil, hazırlık aşamasına dair izler de bulundu. Tandırın hemen karşısında, o dönemde muhtemelen hamur açmak veya buğday kırmak için kullanılan yassı bir tezgah taşı gün yüzüne çıkarıldı. Bu bulgu, alanın ev içi üretimin merkezi olduğunu doğrularken, Neolitik çağdan bu yana süregelen ekmek yapım kültürünün kesintisiz devam ettiğini gösteriyor.
KEŞKEK TENCERESİYLE YAPBOZ TAMAMLANDI
Bölgedeki buluntular birleştirildiğinde, dönemin mutfak kültürü daha net anlaşılıyor. Kazı ekibi, iki yıl önce de aynı bölgedeki saray mutfağında pişmiş toprak bir kap bulmuştu. Kabın içindeki kemik ve tahıl kalıntıları üzerinde yapılan incelemeler, bunun bir 'keşkek tenceresi' olduğunu ortaya koymuştu. Uzmanlar, asırlar önce o tencerelerde pişen keşkeğin ve diğer yemeklerin, büyük ihtimalle bugün bulunan bu tandırlarda hazırlandığını düşünüyor. Bu keşif, Anadolu'nun damak tadının ve pişirme yöntemlerinin köklü geçmişini somutlaştırıyor.